خسته از هرچی که بود، خسته از هرچی که هست.

به این نتیجه رسیدم وقتایی که کلافهام هیچ چیز، نه گوش دادن آهنگ، نه خوندن کتاب مورد علاقهام، نه فکر، هیچکدوم حالمو خوب نمیکنن. شاید فقط ارتباط با آدمهاست که خوبم میکنه. اونم احتمالا فقط چون از یادم میبره بقیه چیزا رو.

بعد به این نتیجه رسیدم از شبکههای اجتماعی لفت نخواهم داد ولی نصبش هم نخوا۶م کرد رو گوشیم. ولی شاید شبی یه بار کروم رو آنبلاک کنم و سر بزنم، حرف بزنم.

میدونم امید واهیایه خوب شدن حالم! کلافگی دیگه دائمی شده و کیه که بدونه چی میگذره اینجا، این بالا.