یک - لبخندت را فراموش مکن آیدا.

یک - لبخندت را فراموش مکن آیدا....

وحشتناکترین خواب دوران زندگیم رو دیدم. جالبه که اینکه وسطش بیدار شدم باعث نشد نصفه بمونه بعدش ادامهش رو دیدم.متاسفانه خوابهام خیلی واقعیان و اصلا تشخیص خواب بودنشون رو نمیدم. الان با همهی وجودم توی اون خواب بودم. یه نفر متهم به قتل شده بود که انگار فقط من مطمئن بودم اینکارو انجام نداده. انگار فقط من باور داشتم به درستی اون آدم. و برای هیچکس هم مهم نبود که اون رو ممکنه اعدام کنن و من هم هیچ کاریاز دستم برنمیاومد. چون اونقدری آدم دوری بود که نتونم کمکی بهش بکنم... اصن نمیتونم بیان کنم حجم بد بودن این خوابو...دیروز مامان داشت تعریف میکرد فلانی فلان خواب رو چند سال پیش دیده بود که حالا تعبیر شده. گفتم ببین تو رو خدا! نشد یه بار هم من از این خواب قشنگا ببینم! بعد رسمش اینه که شب وحشتناکترین خواب زندگیم رو ببینم؟بعدا نوشت: هنوز از فکرش نمیام بیرون... خیلی واقعی بود... تو خواب نمیتونستم جلوی آشناهای اطرافم ابراز کنم که چقدر و چقدر و چقدر نگران و ناراحت اون آدمم. فقط مدام با خودم میگفتم: بمیرم برات. بمیرم برات. خیلی خیلی خواب بدی بود... میترسم تعبیری پشتش باشه... میترسم. خیلی زیاد. یک - لبخندت را فراموش مکن آیدا....ادامه مطلب

یک - لبخندت را فراموش مکن آیدا....

باور نمیکنم فیلم به این خوبی ساخته شده و به جای این همه سریالهای مضحک و مسخره و پوچ که امروز توی تلویزیون پخش میشه، روزی هزار بار این فیلم رو پخش نمیکنن.ساعت سه شبه و من از ساعت ۱۲ تا الان یه بند چند قسمت باقیمونده رو نگاه کردم تا تموم شه. محشرترین چیزی بود که در زندگیم دیدم.خداوندا. فکرای این لحظهم، چیزی که داره توی سرم میگذره، نذار فراموشم بشه. نذار.چقدر حرفای طولانی تری دارم. چقدر می ترسم از نوشتنشون. نمیدونم از چه روزی.کاش دنیا همونقدر زیبا می بود که در تصورمون میگذره.چقدر آشفتهام. یک - لبخندت را فراموش مکن آیدا....ادامه مطلب

خیلی وقت است که دلم میخواهد تو را بشناسم. خیلی وقت که میگویم شاید یعنی از آن زمان که احساس کردم همهی آنچه از تو میدانم به هر چیز که از بچگی شنیدهام ختم نمیشود. یعنی دیگر فهمیده بودم که همین که من به تو بگویم فلان چیز را میخواهم مبنی بر دریافت آن نیست. شنیدهام تو بگویی کُن، فیکون؛ اما انگار از خواستن من تا آنکه تو بگویی «کُن» که بعدش «فیکون»، خودش هفت خوان رستم است!راستش تا همینجا هم نیمی از حرفهایی که با تو داشتم را یادم رفت. فکر میکنم شاید نیازی به نوشتن نبوده که از یادم رفتهاند. فکر میکنم شاید تو زودتر از آنکه من به زبانش آورده باشم، جوابش را برایم در جایی از دنیا پنهان کرده باشی. اما زهی خیال باطل. این اولین بار نیست که این طور فکر میکنم. اولین بار نیست که با تمام جانم با تو سخنی دارم و تو نیستی که جوابم را از زبان خود خود خودت بشنوم. هر بار هم فکر میکنم با آن شناخت، با آن اعتماد که نسبت به تو دارم [که انگار تنها چیز ثابت در این دنیا برایم همین اعتماد به توست] محال است پرسشم یا درخواستم را بیپاسخ گذاشته باشی. فکر میکنم حتما جایی پاسخ همهی این پرسشها را پنهان کردهای. و هر بار که سخن جدیدی را در سرم میپرورانم، یکی به تعداد پاسخهایی که باید به دنبالش باشم افزوده میشود. و من هر روز صبر را بیشتر یاد میگیرم. اما هیچوقت از پیدا کردن این پاسخها ناامید نشده یک - لبخندت را فراموش مکن آیدا....ادامه مطلب