جان من مگر تو عمر جاودان کنی؟

[حالا اینکه من دیگه تو بلاگ قبلی ننوشتم دلیل نمیشه دلم برای پستای قشنگم تنگ نشه و نرم بخونمشون و گاهن دلم نخواد بعضیهاشون رو باز اینجا بذارم :دی شاید با اندکی تغییرات حتی!]

یه خونه حیاط دار پیدا کنید که وسطش یه حوض فیروزهای رنگ پر آب باشه. از این خونه هایی که فرهاد اینا تو فیلم شهرزاد دارن! حتما هم آبش تمیز باشه و توی حوض هم ده بیست تا ماهی قرمز شنا کنن. کاشیهای کف حیاط و تراس هم خاکی رنگ باشن! توی تراسش یه تخت چوبی بزارید. یه فرش قرمز قدیمی روش پهن کنید. چارتا متکا هم بزارید دور و اطرافش. گوشه پلههای تراس که میرسه به حیاط گلدون شمعدونی بزارید. یه چایی دبش هم برای خودتون دم کنید. به گلدون ها آب بدید و سرتاسر تراس هم آب بپاشید. بعد بیاید بشینید روی تخت چوبی و چایی بخورید. این آهنگ رو هم با دقت گوش کنید و پند ببرید!

[علیرضا افتخاری - آمد آمد با دلجویی(اگه اسم سر راست دیگهای داره نمیدونم)]